Bir adananın kararı, hiç kimsenin bir bağışçı ya da fesat karıştıran bir kimse olmasından ötürü Rabbin onayı olmadan, direkt olarak sorumlu olmamasıdır; bu yüzden o böyle bir hareketten ötürü hiç kimseyi direkt olarak sorumlu olarak düşünmez. Fakat her iki durumda da, kazancı ya da kaybı Tanrı’nın gönderdiğini ve böylece bunun O’nun bir lütfu olduğunu kabul eder.
Srimad Bhagavatam 1.17.22, Srila Prabhupada Yorumu
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder